Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Καλή περιήγηση




2 πολύ χρήσιμα site σας προτείνω να εξερευνήσετε, αγαπητοί φίλοι. Σίγουρα θα χρειαστεί χρόνος γιατί περιέχουν πολύ υλικό αλλά μόνο χάσιμο χρόνου δεν είναι.

Το πρώτο είναι το Instructables
 

Μέσα από διασκεδαστικά βίντεο με απλές οδηγίες, μπορείτε να μάθετε πώς να κάνετε οτιδήποτε, από το να παίζετε τένις μέχρι να χτίσετε ένα φρούριο στην αυλή σας. Μπορείτε επίσης να στείλετε τα σχετικά video ή photo με τις δικές σας δημιουργίες αν θέλετε να μοιραστείτε με τον υπόλοιπο κόσμο κάτι που κάνατε καλά.


Το δεύτερο αφορά στους λάτρεις της φωτογραφίας - ένας απ΄ αυτούς είμαι κι εγώ!
Είναι το Digital Photography School και είναι πράγματι σχολείο. Περιέχει ένα θησαυρό άρθρων που θα βελτιώσουν τις φωτογραφικές σας ικανότητες και είναι ιδιαίτερα χρήσιμος ακόμα και αν είστε εντελώς αρχάριος. Υπάρχει επίσης ένα ενεργό φόρουμ όπου μπορείτε να επικοινωνήσετε με άλλους φωτογράφους. Τέλος, υπάρχει ειδική ενότητα με tips για photoshop - αυτά που είναι χρήσιμα σε έναν αρχάριο επεξεργαστή φωτογραφίας.

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Όνειρο θα βλέπει και γελά...

Αφιερωμένο σ' ένα αγγελούδι που ήρθε από προχτές να ομορφύνει τον κόσμο μου - μας... 

ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.


Άρχισε να πέφτει η βραδιά
κι έγειρε πάνω μου γλυκά
κι είν’ τα μάτια της κλειστά
όνειρο θα βλέπει και γελά.

Μη, σας λέω, μη μιλάτε
το κορίτσι μου κοιμάται
μέσα στη δικιά μου αγκαλιά
να `μουν λέει ταξιδιώτης
στο γαλάζιο τ’ όνειρό της
να `ξερα τι βλέπει και γελά.



Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Ξύλο για κορνίζες

Όταν βγαίνετε στη φύση πάντα είναι πιθανόν να βρείτε κάποιον θησαυρό. Να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά. Στην παρακάτω παρουσίαση σας δείχνω πώς ένα απλό ξύλο που ξέβρασε η θάλασσα μπορεί να κάνει ξεχωριστή μια γωνιά του σπιτιού σας. 


Δείτε παρακάτω πώς...


Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Παγκόσμια διάκριση για ελληνική πρωτοβουλία: «Ποιος είμαι εγώ παππού;» -Βιωματικό σεμινάριο για το αλτσχάιμερ

Παγκόσμιο βραβείο απέσπασε πρόσφατα ένα βιωματικό σεμινάριο για εγγόνια ασθενών με άνοια και τίτλο "Ποιος είμαι εγώ παππού;" που εμπνεύστηκαν και υλοποίησαν τρεις ψυχολόγοι της Alzheimer Hellas από τη Θεσσαλονίκη, η Κωνσταντίνα Καραγκιόζη, η Πετρίνα Μαργαριτίδου και η Ευδοκία Νικολαϊδου.


Το πρόγραμμα αυτό κατατέθηκε ως πρωτότυπη πρόταση σε διαγωνισμό της Alzheimer΄s Disease International που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στο Πουέρτο Ρίκο αποσπώντας το 2ο βραβείο σε παγκόσμιο επίπεδο με έπαθλο 5000 δολάρια. Οι στόχοι του σεμιναρίου είναι η αύξηση της ευαισθητοποίησης, η παροχή των απαραίτητων γνώσεων σχετικά με το θέμα της άνοιας, η δυνατότητα έκφρασης των συναισθημάτων και των σκέψεων των παιδιών σχετικά με τη νόσο, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η μείωση του κοινωνικού στίγματος.

"Σε αυτό το εγχείρημα δικός μας στόχος είναι να προσεγγίσουμε ένα σοβαρό ζήτημα υγείας, όπως είναι η άνοια, μέσω της ανθρωπιστικής προσέγγισης καλλιεργώντας θετικές σκέψεις, ενισχύοντας τα συναισθήματα του παιδιού, εφευρίσκοντας νέους τρόπους αντιμετώπισης πάντα σε ένα πλαίσιο αποδοχής της διαφορετικότητας του ανθρώπου και του αποστιγματισμού της νόσου" αναφέρουν οι τρεις ψυχολόγοι που εμπνεύστηκαν και υλοποίησαν το σεμινάριο.

Το βιωματικό σεμινάριο «Ποιος είμαι εγώ, παππού;» πραγματοποιήθηκε έξι φορές σε διάστημα πέντε μηνών και 

Το ελληνικό δημόσιο σε αριθμούς



Από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Ζωγραφική: κενά πρόσωπα

Να μια ωραία σελίδα που μπορείτε να τυπώσετε εύκολα και να τη δώσετε στα παιδιά να τη συμπληρώσουν. Θα καλλιεργήσει τη φαντασία και τη δεξιοτεχνία τους. Μπορείτε να τους διδάξετε πώς ζωγραφίζονται τα χαρακτηριστικά του προσώπου και ποια είναι η θέση του καθενός. Μπορείτε να την κατεβάσετε από ΕΔΩ


Πηγή: http://dabblesandbabbles.com/
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Τέσσερα μετάλλια η Ελλάδα στη διεθνή μαθηματική ολυμπιάδα νέων

Τέσσερα μετάλλια και την 41η θέση στη συνολική κατάταξη κέρδισε η εθνική μαθηματική ομάδα νέων, στην 55η διεθνή μαθηματική ολυμπιάδα που πραγματοποιήθηκε στις 13/7/14 στο πανεπιστήμιο του Κέϊπ Τάουν της Ν. Αφρικής. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους!

http://www.dimokratiki.gr/

Ασημένιο μετάλλιο κέρδισαν οι Παναγιώτης Δημάκης και Πέτρος Ντούνης και χάλκινο οι Νέστορας Χαχάμης και Αθηναγόρας - Στέλιος Σκιαδόπουλος.

Πρώτη σε μετάλλια αναδείχτηκε η ομάδα της Κίνας με 5 χρυσά και 1 ασημένιο μετάλλιο (καλύτερη αναλυτική βαθμολογία), δεύτερη η ομάδα των ΗΠΑ με 5 χρυσά και 1 ασημένιο μετάλλιο και 3η η ομάδα της Ταϊβάν με 4 χρυσά και 2 χάλκινα μετάλλια.

Η διεθνής μαθηματική ολυμπιάδα ΙΜΟ 2014, διοργανώθηκε από τη διεθνή μαθηματική ένωση International Mathematical Olympiad, και στη φετινή συνάντηση πήραν μέρος 109 χώρες με τις μαθηματικές τους ενώσεις, μεταξύ των οποίων οι Αυστρία, ΗΠΑ, Καναδάς, Κίνα, Κούβα, Κύπρος, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Λουξεμβούργο, Μεξικό, Ολλανδία, Νορβηγία, Ρωσία, Ισπανία, Αγγλία, Ελλάδα και περισσότεροι από 600 σπουδαστές από όλο τον κόσμο.

Επικεφαλής της εθνικής ομάδας ήταν από την πλευρά της μαθηματικής εταιρείας - ΕΜΕ, οι κ. Ανάργυρος Φελλούρης, αν. καθηγητής Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και Ευάγγελος Ζώτος, καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Μια μέρα σε ένα σχολείο της Φινλανδίας

Συχνά ακούγεται πως το Φιλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι από τα καλύτερα του κόσμου. Τι είναι όμως αυτό που το κάνει ξεχωριστό; Πόσο διαφέρει από το δικό μας; Τι μαθήματα διδάσκονται; Δίνει ευκαιρίες στους εκπαιδευτικούς να καινοτομήσουν; Τι μέσα έχουν στη διάθεση τους; Ποιος ο ρόλος των μαθητών; Στο βίντεο που ακολουθεί συνάδελφος μας περιγράφει την εμπειρία της στο σχολείο Juvanpuiston Koulu στην περιοχή Espoo (απόσταση αναπνοής από το Ελσίνκι) το οποίο επισκέφθηκε με πρόγραμμα Comenius


Πηγή: https://www.youtube.com/channel/UCkhP5BB59YGFka2duakWwgA
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Κύπρος 1974 – 2014: 40 χρόνια κατοχής

Μια ιστορική φωτογραφία βλέπετε, φίλοι μου, παρακάτω καθώς περισσότερα από 45 μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου φωτογραφίζονται στα σκαλιά του Καπιτωλίου πίσω από ένα τεράστιο πανό που γράφει: «Κύπρος 1974 -2014. Ακόμα υπό κατοχή. Ακόμα διαιρεμένη. Σταματήστε αυτή την αδικία ΤΩΡΑ». Η φωτογραφία τραβήχτηκε με την ευκαιρία των φετινών εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στην αμερικανική πρωτεύουσα για την επέτειο της εισβολής στην Κύπρο. 


Σειρά εκδηλώσεων με πολλά μηνύματα ουσίας αλλά και έντονους συμβολισμούς, πραγματοποίησε στην αμερικανική πρωτεύουσα η Παγκόσμια Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ) σε συνεργασία με την Συντονιστική Επιτροπή Ελληνισμού στις ΗΠΑ (ΣΕΕ).

Το ετήσιο Συνέδριο της ΠΣΕΚΑ πραγματοποιείται κάθε χρόνο στα τέλη Ιουλίου με κύριο στόχο την ευαισθητοποίηση της πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ για την ανάληψη δράσεων που θα οδηγήσουν σε λύση του Κυπριακού Προβλήματος, την ενημέρωση των ομογενών για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα αυτό, αλλά και για να ληφθούν αποφάσεις για την στρατηγική που θα ακολουθηθεί την επόμενη χρονιά.

Οι φετινές εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε κλίμα θλίψης, από την μία πλευρά, καθώς συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την τουρκική εισβολή και παράνομη κατοχή της βόρειας Κύπρου, αλλά ταυτόχρονα σε κλίμα συγκρατημένης 

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Ο Τάκης... (υπέροχο κείμενο)



Όταν ήμουν στην Έκτη Δημοτικού έγινε κάτι μαγικό... γνώρισα τον Τάκη! Ο Τάκης ήταν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, κάποια χρόνια μεγαλύτερος μου. Ήταν η μασκότ της περιοχής με την κακή, κάκιστη έννοια... Τα παιδιά τον κορόιδευαν...Οι μεγάλοι τον κορόιδευαν, όλοι τον κορόιδευαν και τον περιγελούσαν κι έκαναν πλάκα με τον Τάκη.
 

Με τον τρόπο που μιλούσε ή προσπαθούσε να μιλήσει, με τις άναρθρες κραυγές του, με τις άτσαλες κινήσεις και τους μανιερισμούς του, με το γέλιο του και το ορθάνοιχτο στόμα του. Κι εκείνος γελούσε ακόμη περισσότερο προκαλώντας ακόμη περισσότερο τις κοροϊδίες και τα πειράγματα.

Ήταν η πρώτη ημέρα στην Έκτη τάξη και θυμάμαι την μαμά του Τάκη, να τον κρατά από το χέρι ολόκληρο άντρα και να μιλά με το δάσκαλο.
 

Έκλαιγε, έκλαιγε γοερά και θυμάμαι μια φράση που άκουσα στα κλεφτά "Θα γονατίσω εδώ μπροστά σας, να σας φιλήσω τα πόδια. Σας ικετεύω, σας παρακαλώ, σας παρακαλώ"... Δεν το ήξερα τότε, μα έβλεπα μια Ικέτιδα...
 

Αμέσως μετά ο Τάκης μπήκε στην τάξη με το δάσκαλο κι έγινε χαμός. Γέλια, φωνές, λες κι ήρθε το τσίρκο... Ο δάσκαλος δεν μας μάλωσε, δεν είπε τίποτε... έβαλε τον Τάκη να καθίσει στο πρώτο θρανίο και μας ανακοίνωσε πως κάθε λίγες ημέρες ένα νέο παιδί από όλους εμάς θα καθόταν δίπλα στον Τάκη και θα είχε την ευθύνη του, έτσι ώστε ο Τάκης να μην χάνει τα μαθήματα, να βρίσκει τα μολύβια και να μαζεύει τα πράγματα του, να έχει βοήθεια στο διάβασμα....
 

Φρίξαμε! Θα καθόμασταν μαζί με τον Τάκη; Μα ο Τάκης έχει σάλια. "Θα του μάθετε να τα σκουπίζει."
 

Μα ο Τάκης μας πειράζει, μας χτυπάει, μας ενοχλεί. "Θα σταματήσετε να τον πειράζετε, να τον χτυπάτε, να τον ενοχλείτε."
 

Μα ο Τάκης δεν ξέρει να διαβάζει καν..."Θα τον βοηθήσετε εσείς, να μάθει να διαβάζει..."

Κι έτσι εκείνη η τάξη στην Έκτη Δημοτικού εκείνη την αξέχαστη χρονιά... ανέλαβε τον Τάκη. Κάθισα κι εγώ μαζί του σαν ήρθε η σειρά μου και τον θυμάμαι τόσο χαρούμενο και γελαστό, τόσο γενναιόδωρο για τη βοήθεια, τόσο αγωνιστή και τόσο ευτυχισμένο... για πρώτη φορά!
 

Θυμάμαι να προσπαθώ να τον κάνω να πει το όνομα μου κι όταν τα κατάφερε τι απίθανο ήταν εκείνο το χειροκρότημα και το άναρθρο δυνατό του γέλιο με το λαμπερό πρόσωπο θα μου μείνει αξέχαστο!

Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης είχε μάθει να διαβάζει, μάζευε τα πράγματα του και πάντα ερχόταν προετοιμασμένος για την επόμενη ημέρα και το πιο σημαντικό είχε φίλους. Έπαιζε μαζί με τα αγόρια ποδόσφαιρο και με τα κορίτσια κυνηγητό κι αν και ήταν άτσαλος και αργός πάντα ήταν μαζί μας στα ομαδικά παιχνίδια. Έκανε για πρώτη φορά παρέλαση, περήφανος κι όλοι τον χειροκροτούσαν παρόλο που έχανε το βήμα του, επιτέλους αποδεκτός μπροστά σε όλους εκείνους που τον είχαν σαν παιχνίδι.
 

Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης ήταν ο προστατευόμενος μας, κανείς δεν τον πείραζε, κανείς δεν τον ενοχλούσε, δεν ανεχόμασταν λέξη για εκείνον... Ο Τάκης είχε γίνει από ιδιαίτερος ξεχωριστός... Σπάνιος κι ήταν δικός μας και νιώθαμε κι εμείς ξεχωριστοί μαζί του.

Την τελευταία ημέρα  στο σχολείο, θυμάμαι την μαμά του Τάκη. Κρατούσε στα χέρια της τα χέρια του δασκάλου, είχε το πρόσωπο της κολλημένο σε εκείνα τα ντροπαλά του χέρια, τα φιλούσε κι έκλαιγε κι έκλαιγε με λυγμούς, ψιθυρίζοντας "ευχαριστώ, ευχαριστώ...".

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Καπέλο φωτιστικού: κατασκευή σε 3 βήματα

Έχετε φωτιστικό δαπέδου ή κομοδίνου που σας χάλασε το καπέλο του από τη χρήση και το χρόνο; Θέλετε να το αντικαταστήσετε με κάτι χαριτωμένο και φθηνό; ΑΠΛΟ! Ακολουθήστε τις οδηγίες, χρησιμοποιήστε το γούστο και τη φαντασία σας και σύντομα θα έχετε το αγαπημένο σας φωτιστικό καινούριο και έτοιμο για χρήση. 


Για αρχή αγοράστε ένα απλό καπέλο στο χρώμα που σας αρέσει. Εγώ αγόρασα ένα μπεζάκι σαν το από πάνω από τα Τζάμπο γύρω στα 3€. 


Αγοράστε και μία κορδέλα με γυαλάκια τόσα εκ. όσα σας χρειάζονται για να τυλίξετε το καπέλο. Εγώ αγόρασα αυτήν με σατέν δαντέλα σε μπεζ-χρυσό χρώμα. Έκανε 12€ το μέτρο και μου χρειάστηκε ακριβώς ένα μέτρο. Αυτές τις κορδέλες θα τις βρείτε σε μαγαζιά που πουλάνε κουμπιά, φερμουάρ και τέτοια πράγματα και υπάρχουν σε διάφορες διαστάσεις, διάφορα χρώματα και διάφορα σχήματα γυαλιών.


Τρίτο βήμα: κολλήστε την κορδέλα πάνω στο καπέλο με πιστόλι σιλικόνης. ΕΤΟΙΜΟ! ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΟ!




Το πιστόλι σιλικόνης, αν δεν έχετε, κάνει 4,5-5€ στο Τζάμπο.


Πώς θα βγάλετε το παλιό καπέλο: Ξεβιδώστε και αφαιρέστε τη λάμπα. Εκεί που βιδώνει η λάμπα υπάρχει ένα πλαστικό δαχτυλίδι. Ξεβιδώστε και βγάλτε το. Τώρα βγαίνει και το καπέλο. Βάλτε το καινούριο, βιδώστε το δαχτυλίδι ξανά και βάλτε και τη λάμπα. 


Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ἡ δήλωση τοῦ Σεφέρη κατὰ τῆς δικτατορίας: τόσο παλιά και τόσο καινούρια...

Το διάβασα χτες  και σκέφτηκα πόσο παλιό και πόσο καινούριο συγχρόνως.... Διαβάστε το και σεις και πείτε μου, δε σας θυμίζει έντονα κάτι;


Ὁ Γιῶργος Σεφέρης στὰ πρῶτα χρόνια τῆς δικτατορίας εἶχε ἐπιλέξει τὴ σιωπὴ καὶ τὴν ἄρνηση νὰ δημοσιεύσει δουλειά του στὴν Ἑλλάδα. Στὶς 28 Μαρτίου τοῦ 1969, δυὸ χρόνια πρὶν τὸ θάνατό του, ἀποφασίζει νὰ μιλήσει γιὰ πρώτη φορὰ δημόσια καὶ νὰ καταγγείλει τὴ Δικτατορία. Ἡ δήλωσή του στὸ BBC ἔκανε τεράστια αἴσθηση στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικὸ καὶ ἔδωσε δύναμη καὶ ἐλπίδα στὸ ἀντιδικτατορικὸ κίνημα.

«Πάει καιρὸς ποὺ πῆρα τὴν ἀπόφαση νὰ κρατηθῶ ἔξω ἀπὸ τὰ πολιτικὰ τοῦ τόπου. Προσπάθησα ἄλλοτε νὰ τὸ ἐξηγήσω. Αὐτὸ δὲ σημαίνει διόλου πὼς μοῦ εἶναι ἀδιάφορη ἡ πολιτικὴ ζωή μας. Ἔτσι, ἀπὸ τὰ χρόνια ἐκεῖνα, ὡς τώρα τελευταῖα, ἔπαψα κατὰ κανόνα νὰ ἀγγίζω τέτοια θέματα· ἐξάλλου τὰ ὅσα δημοσίεψα ὡς τὶς ἀρχὲς τοῦ 1967 καὶ ἡ κατοπινὴ στάση μου - δὲν ἔχω δημοσιέψει τίποτα στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τότε ποὺ φιμώθηκε ἡ ἐλευθερία - ἔδειχναν, μοῦ φαίνεται, ἀρκετὰ καθαρὰ τὴ σκέψη μου.

Μολαταῦτα, μῆνες τώρα, αἰσθάνομαι μέσα μου καὶ γύρω μου, ὁλοένα πιὸ ἐπιτακτικά, τὸ χρέος νὰ πῶ ἕνα λόγο γιὰ τὴ σημερινὴ κατάστασή μας. Μὲ ὅλη τὴ δυνατὴ συντομία, νὰ τί θὰ ἔλεγα:

Κλείνουν δυὸ χρόνια ποὺ μᾶς ἔχει ἐπιβληθεῖ ἕνα καθεστὼς ὁλωσδιόλου ἀντίθετο μὲ τὰ ἰδεώδη γιὰ τὰ ὁποῖα πολέμησε ὁ κόσμος μας καὶ τόσο περίλαμπρα ὁ λαός μας στὸν τελευταῖο παγκόσμιο πόλεμο. Εἶναι μία κατάσταση ὑποχρεωτικῆς νάρκης, ὅπου ὅσες πνευματικὲς ἀξίες κατορθώσαμε νὰ κρατήσουμε ζωντανές, μὲ πόνους καὶ μὲ κόπους, πᾶνε κι αὐτὲς νὰ καταποντιστοῦν μέσα στὰ ἑλώδη στεκούμενα νερά. Δὲ θὰ μοῦ ἦταν δύσκολο νὰ καταλάβω πῶς τέτοιες ζημιὲς δὲ λογαριάζουν πάρα πολὺ γιὰ ὁρισμένους ἀνθρώπους.

Δυστυχῶς δὲν πρόκειται μόνον γι᾿ αὐτὸ τὸν κίνδυνο. Ὅλοι πιὰ τὸ διδάχτηκαν καὶ τὸ ξέρουν πὼς στὶς δικτατορικὲς καταστάσεις ἡ ἀρχὴ μπορεῖ νὰ μοιάζει εὔκολη, ὅμως ἡ τραγωδία περιμένει ἀναπότρεπτη στὸ τέλος. Τὸ δράμα αὐτοῦ τοῦ τέλους μᾶς βασανίζει, συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, ὅπως στοὺς παμπάλαιους χοροὺς τοῦ Αἰσχύλου. Ὅσο μένει ἡ ἀνωμαλία, τόσο προχωρεῖ τὸ κακό.

Εἶμαι ἕνας ἄνθρωπος χωρὶς κανένα ἀπολύτως πολιτικὸ δεσμὸ καί, μπορῶ νὰ τὸ πῶ, μιλῶ χωρὶς φόβο καὶ χωρὶς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τὸν γκρεμὸ ὅπου μᾶς ὁδηγεῖ ἡ καταπίεση ποὺ κάλυψε τὸν τόπο. Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία πρέπει νὰ σταματήσει. Εἶναι ἐθνικὴ ἐπιταγή.


Τώρα ξαναγυρίζω στὴ σιωπή μου. Παρακαλῶ τὸ Θεὸ νὰ μὴ μὲ φέρει ἄλλη φορὰ σὲ παρόμοια ἀνάγκη νὰ ξαναμιλήσω».

Πηγή: http://users.uoa.gr/~nektar/
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Οι πιο διεφθαρμένοι νομοί της χώρας - Δείτε τη θέση της Αχαΐας στη λίστα

Τους πιο διεφθαρμένους νομούς και τις πιο διεφθαρμένες υπηρεσίες του Δημοσίου παρουσιάζει το edosafakelaki.org. Τα στοιχεία προκύπτουν από καταγγελίες αναγνωστών, οι οποίοι αναφέρουν περιπτώσεις που έδωσαν φακελάκι ή που υπέπεσε τέτοιο περιστατικό στην αντίληψή τους.


Η Aχαΐα βρίσκεται στην 8η θέση με 46 καταγγελίες και τα ποσά στα οποία αναφέρονται οι αναγνώστες και έχουν δοθεί σε δημόσιες υπηρεσίες φτάνουν τις  131.600€. 
Μέχρι τώρα στην ιστοσελίδα έχουν γίνει 1.747 ανώνυμες και 14 επώνυμες καταγγελίες για φακελάκι, και το συνολικό ποσό από  τα φακελάκια που έχουν δοθεί φτάνει τα… 5.262.187 ευρώ!
Ο πιο διεφθαρμένος νομός είναι , ενώ από τις υπηρεσίες την πρώτη θέση την καταλαμβάνουν φυσικά τα νοσοκομεία. Παρακάτω μπορείτε να μελετήσεις δύο λίστες: τη διαφθορά ανά νομό και τη διαφθορά ανά υπηρεσία. 

Δεν είναι αυτό που νομίζεις


Πηγή: https://www.facebook.com/avgerinosx
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014

Ανησυχείτε για την "κούκλα" σας;

Ανησυχείτε για την αγαπημένη σας μοτοσικλέτα; Δεν έχετε γκαράζ και δεν σας αρέσει να την αφήνετε μόνη στο δρόμο; Σταματήστε να ανησυχείτε και γίνετε πιο δημιουργικοί. Για δείτε αυτός ο τύπος πού παρκάρει τη μηχανή του για ασφάλεια....



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...